درختکاری با استخوانهای منجمد دکتر ناصر کرمی - ابتدا: همان طور شد که پیش بینی می کردیم. دو سه ماهی بعد از آغاز به کار و کف و سوت و هیاهو، جمعیت داوطلبان سبز در اولین حرکت مشعشع ، اقدام به درختکاری در اراضی تلوکرد. اقدام بعدی احتمالاً جمع کردن زباله های پارک لاله و اقدامات بعدتر لابد کارهایی مثل کمک به عبور زنان کهنسال از خیابان های شلوغ تهران، بردن پدر بزرگ به پارک و برگزاری مسابقه نقاشی با موضوع " اهمیت گاو در زندگی ما" خواهد بود. کلاً از اول معلوم بود بچه های خوب و نیکوکاری هستند و از این جور کارها به آنها می آید. آفرین به این همه دلاوری و فداکاری و خیر و احسان .
بعد: شهرداری بودجه چند ده میلیارد تومانی دارد برای توسعه کمربند سبز تهران. تلو هم در بخشی از این کمربند واقع است. بیست سال است که هر سال دارند در تلو درخت می کارند ولی نمی دانم چرا هیچ کدام از این درختها سبز نمی شوند.( گفته می شود روزگاری تلو میدان تیر بوده، شاید تقاص خونهایی است که بر این تپه ها ریخته شده.) چرا یک جمعیت داوطلب و مردم نهاد زیست محیطی باید وقت و انرژی خود را روی کاری بگذارد که برای آن هم متولی مشخص دولتی هست، هم بودجه کافی و هم کسانی که اساساً از صبح تا شب کارشان همین است و برای همین حقوق می گیرند؟ و از همه جالبتر، درختکاری در منطقه ای که چندان توجیه زیست محیطی ندارد و حتی می تواند در شمار دستکاری های نه چندان قابل تایید بشر در محیط قرار بگیرد. مگر تلو قبلاً جنگل بوده، که اکنون احیای فضای سبز آن مهم باشد؟درختکاری در آن البته برای تفرجگران روح افزاست اما این چه ربطی دارد برای فعالیت داوطلبانه زیست محیطی در کشوری که بیش از نود درصد حیات وحش خود را در دهه های اخیر از دست داده است ؟سرانجام : نکته همین است تا شما را ازاله البیضتین نکنند حتی مجوز تشکیل یک تیم فوتبال هم به دستتان نمی دهند.
:: دانلود فایل ضمیمه ()