در حالی که وجود مراتع مناسب، زیستگاه های صخره ای و پوشش جنگلی مطلوب در منطقه شکار ممنوع الموت سبب حضور گونه های متنوع حیات وحش در این منطقه شده است، ارتقای این منطقه به رتبه بالاتر حفاظـتی ، امری ضروری در حفاظت از طبیعت منطقه به نظر می رسد.
در میانه آذر ماه امسال به همراه تیم موسسه نبض سبز حیات جهت همیاری در امر سرشماری وحوش، به بازدید و بررسی این منطقه پرداختیم که حاصل آن تجربیات واطلاعات ارزشمندی در مورد طبیعت و حیات وحش این منطقه برای نگارنده بود، تجربیات این سفر را می توانید در ادامه مطلب بخوانید.
پس از انجام مکاتبات با اداره کل محیط زیست قزوین به منظور همیاری و همکاری در امر سرشماری وحوش مناطق تحت مدیریت سرانجام 15 آذرماه 1388 تیم 8 نفره موسسه نبض سبز حیات که یک تشکل مردم نهاد در حوزه ی اکوتوریسم و مدیریت حیات وحش است به منطقه اعزام شد.
پس از رسیدن به اداره کل محیط زیست استان قزوین و هماهنگی با معاونت محیط طبیعی و تنوع زیستی جناب آقای مهندس عبدالحسین مظفری به سمت منطقه شکار و تیراندازی ممنوع الموت حرکت کردیم.
منطقه الموت با مساحت 118 هزار هکتار در استان قزوین است. وجود مراتع مناسب، زیستگاه های صخره ای و پوشش جنگلی سبب حضور گونه های متنوع حیات وحش در این منطقه شده است.این عرصه در منطقه کوهستانی بین استان های مازندران، تهران، بخش مرکزی قزوین و رودبار شهرستان واقع شده است. راه های ارتباطی منطقه، جاده آسفالت قزوین- الموت، جاده خاکی اکبرآباد و جاده بهرام آباد است که عمده ترین تردد از مسیر جاده قزوین – الموت است. از گونه های حیات وحش شاخص منطقه الموت می توان بز کوهی، خرس قهوه ای، پلنگ، سیاه گوش، گرگ، گراز، شغال، روباه، خرگوش و از گونه های پرندگان به پرندگان شکاری، کبک، کبک دری، خزندگان به انواع مارمولک ها، مارها، لاک پشت ها، دوزیستان وزع و قورباغه، ماهیان می توان ماهی سفید رودخانه ای، زردپر، قزل آلاو... را نام برد.
اولین شب سفر گرد هم نشستیم و مسیرهایی مشخص شد، تیمی متشکل از 50 نفر به دسته های 2 تایی تقسیم شدیم،من به همراه فزاد دوله مسیر فیشان به سمت یالان را باید با هم طی می کردیم.
اولین بار بود که از مناطق قزوین دیدن می کردم شاید تا قبل از این برنامه هرگاه از زیستگاهی یا مناطق تحت مدیریت سازمان محیط زیست حرفی به زبان می آمد همیشه فکرم به سمت گلستان،کویر، توران و... می رفت به همین خاطر اولین بار بود که از مناطق قزوین دیدن می کردم به همین امید دیدن حیات وحش را نداشتم.

صبح ساعت 4:30 بیدار باش بود.همه ماشینها آماده و هر ماشین به همراه تیم مورد نظر به سمت محدوده های مشخص شده حرکت کردند.به انتهای روستای فیشان رسیدیم و مسیر ما از این نقطه آغاز شد.
هوا گرگ و میش بود از انتهای کوچه ای که منتهی به کوههای سر به فلک کشیده الموت ختم می شد حرکت کردیم. پس از گذشت حدودا" 1 ساعت از حرکتمان ناگهان با شاخ های بلند یک کل بزرگ بر فراز صخره ای مواجه شدیم.
سلطان صخره های ایران آنچنان ما را مدهوش خود کرده بود.که به آرامی بر زمین نشسته و مشغول مشاهده زیباییش از چشمی دوربین شدیم. حدودا" 8 سال با شاخهایی بلند و انتهایی باز.
به دنبال این حیوان بسیار زیبا حدود 16 راس بز و 2 تا کلچه ی جوان نیز بودند.پس از شمارش دقیق و ثبت نقطه به همراه دستگاه GPS به حرکت خود ادامه دادیم.
در میانه راه به رد یک پلنگ بالغ بر خوردیم.هر لحظه طبیعت منحصر به فرد الموت اشتیاق من را به ادامه راه صد چندان می کرد.آثار و نمایه های بجا مانده در دل طبیعت الموت شاهدی از طبیعت سرشار از زندگی این منطقه بود.
نزدیک ظهر بود که در کنار رودخانه ای برای صرف ناهار اتراق کردیم.هنوز چند دقیقه نگذشته بود که با دسته ای از گراز مواجه شدیم.در بالای سرمان نیز همای زیبایی مشغول چرخ زدن بود.
پس از صرف ناهار مسیر را در امتداد رودخانه ادامه دادیم، آقای دوله با دستشان اشاره به صخره های بالای سرمان کرد 32 راس کل و بز در این دسته 5 راس کل بالغ و سفید به چشم می خورد زیباییشان واقعا خیره کننده بود. در این زمان که فصل مستی و یا جفت یابی این حیوان است حیوانات نر به دنبال هم می دوند که اصطلاح محلی آن کل دو است،حرکات زیبایشان به منظور جلب ماده ما را ساعتها بر پشت چشمی دوربین مات و مبهوت نگاه داشت.
آقای دوله گفتند به ساعتت نگاه کن!!وقتی نگاه کردم ساعت دقیقا" 3:30 بود با خود گفتم زمان به چه سرعتی گذشت به ناچار باید طبیعت بی نظیر الموت را ترک می گفتیم.به سمت جاده حرکت کردیم ماشین منتظر ما بود.به سمت محل استقرارمان حرکت کردیم.
سفر کوتاه ما تنها قسمت کوچکی از مجموعه الموت بود،الموت زیستگاه بی نظیری است و جای تعجب،که نام چنین منطقه ای با ظرفیت بالا و ارزش های متنوع اکولوژیکی از شکار ممنوع به رتبه بالاتری ارتقاء پیدا نکرده است؟

:: دانلود فایل ضمیمه ()